حاصل چندین ساعت تفکر و نوشتنِ چند پست که همه ثبت موقت شدند ! *

فکر می کنم ارتباط تنگاتنگی بین خود آزاری و کمال طلبی وجود دارد ... !

* آدم های ایده آل گرا از نوشته های خودشان بیزارند، گاهی فکرشان می رود سمت پاک کردن همه ی نوشته هایشان؛ احساس می کنند پای نوشته ها روی گلویشان درست در مرکزی ترین نقطه، جایی که هوا وارد و خارج می شود، قرار گرفته و نفس کشیدنشان را مختل کرده ! :-

این ها در زندگی واقعی هم گاهی از خودشان بی نهایت بیزار می شوند، چون احساس می کنند به ایده آل های زندگی شان نرسیده اند و مدام از این بابت عذاب می کشند. این ها اگر توانایی اش را داشتند، گذشته شان را هم پاک می کردند و از اول همه چیز را با وسواس پیش می بردند، اما حتماً باز جایی باب میلشان نمی شد و باز همه چیز را خط میزدند و از اول و این چرخه تا ابد تکرار می شد ... شاید حتی می خواستند مثلاً گِل وجودی شان را هم خراب کنند و با دقت و تمرکز از نو همه چیز را دقیق ترسیم کنند ! اینها کار آفرینش و خلقت را اصولاً قبول ندارند !!

القصه اینکه فکر می کنم آدم های ایده آل گرا تا بساط نابودی خودشان را با دقت نچینند، رسالت خود را در زندگی انجام نداده اند !