گاهی رفتن شرافتی دارد که ماندن ندارد ...

" هر آدمی برای خودش شان و غرور داره، آدم زخمی میشه بهش توهین میشه؛

آدم همه ی اینا رُ تحمل میکنه تا لحظه ی آخر،

اما وقتی آدم پشت سر هم بد میاره، بهتره قید این دنیا رُ بزنه و بره؛ اما با غرور ... "

بخشی از فیلم یکشنبه ی غم انگیز !

+ حرف من بسط دیالوگ فیلمِ؛

من میگم گاهی خود بودن و زندگی کردن، تن دادن به بازی کسالت بار دنیاست؛ بازی ای که چیزی جز فرسوده کردن تو نداره.

لازم نیست به هر قیمتی زندگی کنی،

انتخاب های دیگه ای هم هست.

مهم اینه که غرورت حفظ بشه و سربلند از این بازی از قبل برنامه ریزی شده، بیای بیرون ...

گاهی باید شجاعانه و با اقتدار دکمه ی " انصراف " رُ فشار بدی !

عکس: تصویر هادی پاکزاد ...